สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มรส. จัดโครงการ “การจัดการมรดกทางวัฒนธรรมในงานพัฒนาชุมชน” เปิดประสบการณ์เรียนรู้จากพื้นที่ สืบสานคุณค่าทางวัฒนธรรมสู่การพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

หลักสูตรสาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี จัดโครงการ “การจัดการมรดกทางวัฒนธรรมในงานพัฒนาชุมชน” เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2569 ณ อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้เรียนรู้มรดกทางประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และภูมิปัญญาท้องถิ่นผ่านประสบการณ์จริงในพื้นที่ พร้อมเชื่อมโยงองค์ความรู้จากห้องเรียนสู่การทำความเข้าใจบริบทของชุมชน อันเป็นพื้นฐานสำคัญของการพัฒนาชุมชนอย่างมีส่วนร่วมและยั่งยืน

การลงพื้นที่ครั้งนี้ นักศึกษาได้ศึกษาเรียนรู้ ณ สวนโมกขพลาราม วัดแก้ว วัดหลง วัดเวียง วัดพระบรมธาตุไชยา และศูนย์เรียนรู้ผ้าทอพุมเรียง โดยมุ่งทำความเข้าใจเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของอาณาจักรศรีวิชัย ตลอดจนเรียนรู้คุณค่าและความสำคัญของโบราณสถาน ศาสนสถาน และภูมิปัญญาท้องถิ่น ซึ่งล้วนเป็นทุนทางวัฒนธรรมที่สะท้อนรากเหง้า อัตลักษณ์ และวิถีชีวิตของผู้คนในพื้นที่

นอกจากการเรียนรู้ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแล้ว นักศึกษายังได้สัมผัสกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในการอนุรักษ์ สืบสาน และจัดการมรดกทางวัฒนธรรมให้สามารถดำรงคุณค่าอยู่คู่กับชุมชนได้อย่างเหมาะสม การเรียนรู้จากสถานที่จริงและการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับผู้คนในพื้นที่ ช่วยให้นักศึกษาเห็นความเชื่อมโยงระหว่างมรดกทางวัฒนธรรมกับการพัฒนาชุมชน ตลอดจนตระหนักถึงความสำคัญของการรักษาทุนทางวัฒนธรรมให้เป็นรากฐานของการพัฒนาท้องถิ่นในอนาคต

กิจกรรมดังกล่าวสะท้อนแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่มิได้จำกัดอยู่เพียงภายในห้องเรียน แต่เปิดพื้นที่ให้นักศึกษาได้ “ลงพื้นที่ เรียนรู้จากผู้คน เข้าใจรากเหง้า และเติบโตไปพร้อมกับชุมชน” ผ่านการสังเกต การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และการสัมผัสประสบการณ์จริง ซึ่งช่วยเสริมสร้างทั้งความรู้ ทักษะการคิดวิเคราะห์ การสื่อสาร และความเข้าใจในบริบททางสังคมและวัฒนธรรม อันเป็นสมรรถนะสำคัญของนักพัฒนาชุมชนในอนาคต

การจัดโครงการในครั้งนี้สอดคล้องกับ SDG 4 การศึกษาที่เท่าเทียม (Quality education) โดยส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ที่มีคุณภาพและเชื่อมโยงกับสถานการณ์จริง เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้เรียนรู้จากแหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญานอกห้องเรียน ตลอดจนพัฒนาทักษะและประสบการณ์ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเรียนและการทำงานด้านการพัฒนาชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ขณะเดียวกันยังสอดคล้องกับ SDG 11 การพัฒนาเมืองและถิ่นฐานมนุษย์อย่างยั่งยืน (Sustainable cities and communities) ผ่านการส่งเสริมการอนุรักษ์และสืบสานมรดกทางวัฒนธรรม ตลอดจนการสร้างความตระหนักถึงคุณค่าของประวัติศาสตร์ อัตลักษณ์ ภูมิปัญญา และทุนทางวัฒนธรรมของท้องถิ่น ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการสร้างชุมชนที่มีความเข้มแข็ง สามารถรักษาเอกลักษณ์ของตนเองควบคู่ไปกับการพัฒนาอย่างสมดุลและยั่งยืน โครงการ “การจัดการมรดกทางวัฒนธรรมในงานพัฒนาชุมชน” จึงเป็นอีกหนึ่งพื้นที่แห่งการเรียนรู้ที่หลอมรวมองค์ความรู้ทางวิชาการเข้ากับประสบการณ์จากชุมชน ช่วยให้นักศึกษาได้เก็บเกี่ยวเรื่องราว คุณค่า และบทเรียนจากพื้นที่ เพื่อนำกลับไปต่อยอดเป็นพลังแห่งการเรียนรู้และแนวคิดในการทำงานพัฒนาชุมชนอย่างสร้างสรรค์ อันจะนำไปสู่การร่วมอนุรักษ์รากเหง้าทางวัฒนธรรมและขับเคลื่อนการพัฒนาท้องถิ่นให้เติบโตอย่างมั่นคงและยั่งยืนต่อไป